Fotografie: Een weekend tussen de maïsvelden. Over tussen mensen zijn, bij mensen horen, en een kind van de natuur zijn.

Een weekendje weg met een groep vrienden, was voor mij best een hele uitdaging. Ik heb vaak veel tijd voor mezelf nodig.  Om met mezelf verbonden te blijven, om creatief bezig te kunnen zijn, om mijn gedachten te kunnen laten gaan.

IMG_8310

Gelukkig had ik mijn camera bij me, en kon ik de omgeving verkennen door de zoeker. Fotograferen geeft me rust, ruimte. Alsof ik heel even kan zwemmen in de beelden die ik zelf maak.

We gingen met z’n tienen (en een baby) vier dagen op vakantie in een grote villa. Met ligbad, sauna, tafeltennistafel, en een grote tafel waar we met z’n allen konden eten. Het was een prachtig houten huisje, en ik merk dan weer hoe zeer ik rustig word van dingen die ik mooi vind. Ik vind schoonheid geruststellend. Het is zacht en rond vergeleken met mijn gedachten, en vormt een kussen waar ik in kan leunen.

We zaten midden tussen de maïsvelden, en tijdens een wandeling kwamen we een veld vol met uitgebloeide en zwart geworden zonnebloemen tegen, die hun kop lieten hangen. Een melancholisch beeld dat me achtervolgt, en dat ik graag zou willen schilderen.

IMG_8491

Het doet me ook denken aan schilderijen van Vincent van Gogh. Vanwege de zonnebloemen, maar ook omdat ik de laatste tijd keek naar het programma van Jeroen Krabbé, waarin hij een reis maakt langs de plekken waar Vincent gewoond en veel, heel veel geschilderd heeft. Ik ben niet per se fan van het werk van Van Gogh, maar ik voel me wel heel erg geïnspireerd door de overtuiging en toewijding waarmee hij geschilderd heeft, en hoe hij eindeloos zijn omgeving bestudeerde en vastlegde. Hij is door oefening groot geworden. Door zijn omgeving als onderwerp te nemen, werd het studeren met het schilderen denk ik ook behapbaarder (iets waar ik zelf veel behoefte aan heb; ik wil vaak te veel en te veel tegelijk) en tegelijkertijd zijn de schilderijen ook heel nauw met hem verbonden; ze staan dichtbij hem, en ademen intimiteit. Knap vind ik dat.

Klik hier voor schilderijen van Vincent van Gogh.

Zo werd een uitdagend weekend, ook een nieuwe aanleiding om veel te gaan voelen en vastleggen. Ik laat je de foto’s zien, in willekeurige volgorde, om je de sfeer te laten proeven, en even deelgenoot te maken van mijn stille gedachten en gevoelens. Want het meeste gebeurt voor mij toch in mijn binnenste, waar ik grote reizen kan maken, en van waaruit grote beelden kunnen komen, als ik eenmaal durf.

IMG_8267

IMG_8313

IMG_8352

IMG_8360

IMG_8274

IMG_8452

IMG_8467

IMG_8488   IMG_8492

Zo fijn, dat de natuur er altijd is, in al haar schoonheid, om een tegenwicht te bieden aan alles wat ik met me meedraag; vooral ook, als ik tussen mensen ben, en ik zo veel moeite heb, met het tussen mensen zijn.

CQGAoP8UwAAhqbx

Uit: Thomas Verbogt, Als de winter voorbij is.

Een prachtig, prachtig boek, dat ik las op stille momenten. Ik schrijf een recensie als ik het uit heb, maar nog even geduld want ik wil het langzaam pellen.

Tot gauw.

It’s easy being green (deel 1:) Een moestuintje aanleggen

IMG_5598

Ik heb het al eerder gehad over mijn behoefte aan buiten zijn en buitenlucht. Zeker in tijden van stress, is het ontzettend belangrijk voor mij om te blijven bewegen, en afstand te kunnen nemen van mijn dagelijkse gedachten. Ik doe dit, door buiten te zijn, en contact te houden met de natuur.

Als ik gestrest ben, ben ik geneigd het contact met mijn lichaam los te laten. Ik vind dan dat ik geen tijd heb om moe te zijn. Ik laat me leiden door de dingen die ik moet en wil doen, en vergeet daarbij voor mezelf te zorgen.

Ik ben ook heel erg gevoelig. En de constante stroom aan gevoelens, gedachten en indrukken, is me ook regelmatig te veel. Dan reageer ik vaak door in mijn hoofd te gaan zitten, veel te piekeren, en los te raken van mezelf.

Combineer die twee, en je hebt het recept voor oververmoeidheid, en een hoofd dat zich veel meer zorgen maakt dan nodig is. En daar wil ik echt iets aan doen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Laatst was ik aan het mediteren, en dacht ik: ja weet je, ik ga gewoon lief zijn voor mezelf. Ik ga aardig over mezelf praten, en ik ga de band met mijn lichaam beter onderhouden. Want weet je? Niemand doet het voor je. De wereld zit vol met mensen met allerlei tegengestelde belangen, en als je jezelf daarin mee laat vloeien, dan blijft er niets van jou en van jouw energie over.
Dus ben ik nu bezig uit te zoeken wat ik kan doen om mijn lichaam beter te blijven voelen, en het contact ermee te herstellen.

En dat is eigenlijk best een fijn proces. Want ik voel mijn lichaam reageren en blij worden, en mijn energie toenemen, als ik met deze dingen bezig ben.

Vandaar dat ik het ook wil delen, misschien heb jij er ook iets aan?

IMG_5911


Deel 1: een moestuintje aanleggen

Ik ben lekker met mijn AH tuintjes bezig. Met mijn handen in de aarde, plantjes verpotten, en kijken wat er allemaal op komt en doorgroeit naar een volledige plant. Dit hier boven is de broccoli. Ik heb nu acht potten staan met kleine broccoli sprietjes, en ik ben erg verbaasd over het idee dat dit straks allemaal groot en eetbaar gaat zijn.

Ik vind het ook wel heel grappig, want die hele actie is heel leuk, maar je hebt er een hele akker voor nodig om alles te kweken. Ik heb daarom zelf gekozen om alleen mijn favoriete groenten te gaan kweken (groene groenten als spinazie, verschillende soorten sla, andijvie, en dus broccoli) en daarnaast wat potten met kruiden te laten groeien.

We wonen op elfhoog, midden in de stad, dus willen we deze bakken aanschaffen voor op het balkon:

kweekbakintratuinMini-Garden-op-poten-100-720-720

 

 

 

 

Je koopt ze bij Intratuin, voor 100 (links) en 50 euro (rechts). Super handig; je hoeft niet te bukken en je kunt ze mooi tegen de rand van het balkon neerzetten.

De linker ga ik gebruiken voor de groenten en slasoorten, en de rechter voor de verschillende kruiden. Super leuk! (Dit is niet gesponsord, trouwens.)

Naast dat het lekker, en vooral ook lekker kneuterig is, om met die kleine plantsliertjes bezig te zijn, is het ook heel erg goed voor je. Je bent bezig met je eigen voeding, en je zit lekker met je handen in de aarde. Dat werkt heel goed voor het contact met jezelf, en haalt je uit je hoofd, en helpt relativeren. Ik voel mezelf ook rustig worden, als ik er even mee bezig ben. Al is het maar een beetje water geven, of kijken wat er uit de grond naar boven komt

Heerlijk.

Als je nou denkt; ik wil ook een tuintje, en je hebt de AH actie gemist: je kunt online of in het tuincentrum voor hele kleine prijsje (ah nee, ik type prei-sje) zakjes zaad kopen, en ik heb bij de Hema ook hele eenvoudige potten gezien waar de zaadjes al bij zitten. Zo kun je toch een klein tuintje beginnen, zonder al te veel gedoe. 🙂

Enjoy!

Geluksmomentjes

featuredimage

Ik heb het de laatste tijd lang niet altijd makkelijk. Er is veel aan de hand in mijn privéleven. Ik merk dat ik daardoor ontzettend veel behoefte heb aan buiten zijn, natuur om me heen. Opladen. Ik fiets en wandel veel, en dat helpt me heel goed om tot rust te komen en bij te tanken.

Dat, en meer, maakt me gelukkig. Vandaar deze blogpost, die vooral uit foto’s bestaat.

Kijk je mee?

IMG_5709

Jaaaa. Mijn AH Tuintjes beginnen één voor één uit te komen. Ik word zo ontzettend blij van die langzaam ontkiemende plantjes. Hoe voorzichtig het er in het begin uit ziet, en hoe de plantjes steeds groter en brutaler worden. In het begin lijken alle plantjes op elkaar, en hoe meer ze groeien, hoe meer ze van elkaar gaan verschillen. Ik vind dat mooi.

Ik heb er een aantal in een klein kasje staan, en ze krijgen alle liefde en aandacht. Ze zijn nu zo aan het groeien, dat binnenkort de eerste plantjes al in een grotere pot of bak gezet kunnen worden. Leuk!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De zon schijnt! In de winter wen ik altijd wel aan het donker, maar ik ben ook zo blij dat het weer lente wordt! Het is nu al een week vooral mooi weer, en ik trek er lekker op uit om zo veel mogelijk zon in me op te nemen.

Ook bewegen vind ik met dit weer fijn. Vooral wandelen op onverharde paden; lekker met je voeten in contact met de grond.

IMG_5656

Mijn knappe man. Ok, niet alleen het feit dat hij knap is, maakt hem zo leuk. Maar hij heeft me de afgelopen weken zo ontzettend goed bijgestaan. En hij maakt me elke dag vrolijker en positiever, hoe verdrietig ik me ook voel. Ik besef dat ik echt geluk gehad heb met hem.

Het had zo anders kunnen zijn. Maar eigenlijk ook weer niet. Ik voelde het al, toen we voor het eerst dansten. En nog steeds. Gelukkig is hij ook heel blij en gelukkig met mij.

IMG_5665

Deze bloemen kreeg ik gisteren van hem, omdat we 19 maanden samen waren. Ik had er zelf niet eens aan gedacht, wel een beetje erg. Maar zo lief. Ik had een moeilijke dag achter de rug, en toen hij thuis kwam, stond hij met een stralende lach met deze bloemen voor mijn neus.

En… Misschien valt je iets op aan het verschil in kwaliteit van de foto van het riet, en de rest van de foto’s.

IK HEB EEN NIEUWE CAMERA GEKOCHT. Ja, even een capslockje hoor. Oh, hij is zo lichtgevoelig en geeft zo’n mooie scherptediepte. Het is een tweedehands camera, met drie lenzen erbij, en ik ben VERLIEFD.

Ik heb een standaard lens gekocht, een mooie portretlens, en een holga lens. Die laatste kun je gebruiken om met je camera mooie dromerige foto’s te maken, met een kleurtje eroverheen. Instagram, maar dan echt, haha.

IMG_5723

En als laatste: ons fijne huis. De schoonmaakster is net geweest, en we hebben zelf ook alles goed bijgehouden. Heerlijk om dan tevreden naar je spulletjes te kijken, en te denken: ik voel me fijn. Ik voel me veilig.

J. en ik zijn nu de slaapkamer aan het opknappen, en beginnen binnenkort aan het zomerklaar maken van het balkon, compleet met grote kweekbakken op pootjes. Ik kan niet wachten!

Waar geniet jij van?