Je bent niet alleen: woorden van troost voor mensen met ontwrichtende psychische klachten.

Het is net alsof we voor verdriet en pijn, allemaal opnieuw het wiel zelf moeten uitvinden. Pijnlijke gebeurtenissen en ervaringen, tasten je gevoelens van veiligheid en van onschendbaarheid aan. En iedereen heeft zijn of haar lessen te leren in het leven: voor de één komt het vroeger, voor de ander later. En het is zo jammer, dat de meeste mensen zich zo eenzaam voelen in hun verdriet. Er is zo veel onbegrip, waar je tegenaan loopt, als je je niet goed voelt.

We leven in een succesmaatschappij, waarin geluk maakbaar lijkt te zijn. En als je niet gelukkig bent, dan zul je wel niet genoeg op je hoofd gestaan, hardgelopen, chiazaad gegeten, je blessings geteld hebben, etc.

En dan gebeurt het je wel, dat je in een depressie raakt, dat je een miskraam krijgt, en dan komt er zo hard een scheur in dat plaatje. En het gekke is, je krijgt pas begrip van mensen, als ze zelf zo’n scheur al ervaren en doorleefd hebben.

Heel, heel veel mensen houden wanhopig vast aan het gevoel, dat geluk of gezondheid een zekerheid is in hun leven. En tonen geen begrip voor jou, als je op jouw weg al wel die scheur ervaren hebt. Je confronteert ze met de kwetsbaarheid van het menselijk leven en de menselijke geest.

En dat is niet jouw schuld. Dat wil ik alvast gezegd hebben. Je bent dapper, dat je toegeeft dat je pijn hebt. Je bent menselijk, als je toegeeft dat je daarom hulp nodig hebt. En je hebt lef, dat je aansluiting zoekt op die momenten.

Met dit stuk hoop ik je een beetje te troosten, als je nu verdriet in je hart hebt, en hoop ik je wat handvatten te geven, om wel tot fijne verbindingen te komen.

IMG_0231

Je bent normaal


Het is niet gek, dat je je somber voelt. Het is niet gek, dat je angsten hebt. Het is niet gek, dat je rouwt. Ook als dat om iets minder tastbaars is. Ieder mens loopt in zijn leven vroeg of laat aan tegen verlies, verdriet, mislukking, en ervaart hierin eenzaamheid.

Rouw, verdriet, trauma en depressie zijn gezonde reacties van je lijf en je hersenen op een menselijke ervaring. Je bent niet kapot, en er is niks mis met jou.

Het idee dat er iets mis met me was, heeft me er heel lang van weerhouden om me aan te sluiten bij andere mensen. Ik ben hierdoor lang erg geïsoleerd geweest. Als dit ook voor jou geldt, en je op zoek bent naar nieuwe steunende contacten, dan post ik later vandaag een bericht met meerdere laagdrempelige manieren om in contact te komen met mensen die dezelfde ervaring hebben als jij.

Ik ga je hier geen tips of adviezen geven over wat je moet doen om van je klachten af te komen. Die tips krijg je waarschijnlijk al in overvloed.

Wat ik wel kan zeggen is dat verbinding met andere mensen, voor mij de belangrijkste stap was om mezelf te leren kennen en leren accepteren.

Klik hier voor de eerste stappen naar verbinding