Herfstinspiratie voor jou

Hier is hij dan: de super lange herfstpost die ik beloofd had!

Want: hoewel de herfst voor veel mensen een fijn seizoen is, zijn er ook weer anderen die het liefst een winterslaap houden tot de lentezon weer zijn intrede doet. Hoe dan ook, deze post is voor jou! Geniet mee met de herfstige inspiratie en mooie foto’s, om nog meer in de herfststemming te komen.

Ik geef je 17 tips voor activiteiten die je kunt doen om optimaal te genieten van de herfst en jezelf ook een beetje te pamperen.

  1. Maak een wandeling in het bos of op het strand.
    Niets zo mooi als een woeste lucht boven de zeelijn of de verkleurende blaadjes in het bos. Kies een goede vriend uit en ga samen lekker naar buiten om de frisse en koude lucht op je gezicht te voelen.IMG_2337

2. Maak een herfstig gerecht, zoals pompoensoep, een verwarmende linzensoep, of rooster herfstgroenten in de oven met tijm en een sticky laagje gekarameliseerde maple syrup oftewel maple glaze. 

IMG_4029

Voor de maple glaze: doe 1 deel maple syrup/ahornsiroop bij 1 deel olijfolie, hussel de groenten erdoor en rooster de groenten in de oven voor ongeveer een half uurtje tot drie kwartier. Simpeler kan niet, en zó lekker.

Warm en gezond, vullend eten houdt je de hele dag warm en geeft je de mogelijkheid om op andere momenten je tevreden te voelen en leuke dingen te doen.

3. Sta vroeg op en kijk naar de zonsopgang.

IMG_1942

In de herfst heeft het licht een hele andere kleur. Soms bijna de kleur van vuur, andere keren is er heel scherp zonlicht dat je huis scherp verlicht.

4. Maak het extra gezellig als het regent.

IMG_1643

Ja, het is koud, en ja, je haar waait door de war. Maar: het is zo gezellig binnen als de regen op de ramen tikt. Zet lekker knus de verwarming aan, neem een warme douche, steek kaarsjes aan, doe een gezellige pyjama en sloffen aan, en je voelt je al een stuk beter.

IMG_1701
5. Knutsel met zachte materialen, bijvoorbeeld een simpel projectje met vilt

IMG_2050

6. Ga buiten foto’s maken van de mooie herfstkleuren.

IMG_2335

7. Maak een zacht en warm plekje voor je huisdier.

IMG_0161

Ik heb zelf twee katten, Luna en Missy, en ze vinden het heerlijk als we een warm dekentje op de bank leggen. Ook zoeken ze ons gezelschap meer op om samen lekker te knuffelen op de bank. Zo gezellig!

8. Ga vintage shoppen en kijk welke schatten je tegenkomt.

_MG_1561

Zo vond ik dit idiote (maar geweldige) bordje. Zie je hier al een roze gebakje op staan? Ik wel!

9. Koop een mooi cadeautje voor jezelf dat je niet nodig hebt maar wel verdient.

IMG_3962

Ik heb dit popje gekregen van mijn vriend en gekocht bij Studio de Winkel

Ik ben er enorm blij mee. Het is zo’n lief, mooi en onschuldig popje. Met een konijn in de arm en een bosje bloemen in de hand. En dan die rode schoentjes. Ik word er enorm blij van. Zo leuk om mooi tentoon te stellen in je huis en jezelf steeds weer te herinneren aan het kind in jezelf.

10. Breng je huis in herfst-stemming

IMG_1404

Ik heb gekozen voor okergele, donkergroene en koperkleurige kaarsen en heb de herfst in huis gehaald met een groot boeket met herfstbladeren, lelies en rode rozen.

11. Neem een voetenbadje en verzorg je voeten.

IMG_3967

Er zijn allerlei bruistabletten, magnesium kristallen en voetencrèmes op de markt. Ik doe dit als ik het koud heb en als ik me rot voel. Heerlijk even je voeten verzorgen en in warm water dompelen geeft me echt een boost als ik er even doorheen zit.

12. Ontbijt op een koude dag in bed.

IMG_3977

13. Maak zelf popcorn in de pan. Veel leuker dan met de magnetron!

IMG_3993

De gedroogde maïskorrels staan bij de zakken gedroogde bonen. Je doet een bodempje maïskorrels met een laagje plantaardige olie in een pan, en terwijl je de pan blijft schudden (anders brandt het aan) heb je binnen een paar minuten een hele schaal vol heerlijke popcorn. Je kunt het zelf zouten of zoeten hoe je het wil. Niet alleen veel goedkoper, ook veel gezelliger dan popcorn uit de magnetron!

14. Koop een theebloem.

IMG_4008

Een theebloem is een bundeltje thee in de vorm van bolletje, die je in heet water laat weken en die dan openvouwt als een bloem. Het is geweldig, vooral in een glazen theepot. Je kunt meerdere keer thee zetten van één bloem, dus zeer geschikt voor een middagje met je vriendinnen.

Kijk nou hoe mooi:

IMG_4002
15. Maak tijd voor de mensen die je lief zijn

IMG_3995

Hier ga ik met mijn beam of light, ofwel mijn vriendje, een spelletje doen. Hij pakt hier een spelletje uit de kast, terwijl de zon op zijn derrière schijnt. Het leven is mooi.

16. Koop een nieuw knutsel- of schildermateriaal voor jezelf om mee te spelen.

IMG_4004

Hier had ik net nieuwe kleuren aquarelverf gekocht. Ik heb er al zo’n plezier van gehad!

De herfst is een goede tijd om een nieuwe hobby te beginnen, of een oude hobby nieuw leven in te blazen. Ik zelf ben erg fan van creatieve activiteiten, als de regen tegen het raam slaat, maak ik het vaak gezellig met een mooie kaars en een kopje thee of koffie, en ga ik lekker aan de slag met verf, potloden en stiften.

17. Het is altijd leuk om jezelf te verwennen met wat nieuwe make-up en je mooi te maken, je haar mooi te doen en een nieuwe selfie te maken.

22308991_10211885913081757_2675109914207364848_n

Geniet van de herfst, lieve mensen!

Sofie

Minimaliseren: mijn hele leven in een doosje

_mg_1690

Vorige week haalde J een hele stapel dozen op uit mijn ouderlijk huis. Mijn oude slaapkamer gaat verbouwd worden, en er stonden nog een een heleboel dozen met spullen van mij in.

Ik heb meteen de volgende dag alles uitgezocht. Het was soms moeilijk. Ik heb toen ik jong was echt een soort museum aangelegd voor alles wat er gebeurde. Brieven die ik kreeg, kaartjes die ik kreeg, knuffels, gedichten, en gelukkig vond ik ook nog wat foto’s van mezelf.

Ik heb namelijk van de periode tussen mijn 13e en mijn 22e nauwelijks foto’s van mezelf. Ik had toen zo’n hekel aan mezelf dat ik op geen enkele foto wilde staan.

Maar het was fijn om een stuk van mijn verleden, dat zo uitgewist leek, weer een beetje vorm te zien krijgen voor mijn ogen. Het troostte me, en gaf me nieuwe moed.

Wat heb ik bewaard?

_mg_1685

Ik heb alle foto’s waar ik zelf op sta bewaard. Mijn schoolpas met een pasfoto, foto’s met belangrijke vriendinnen, liefdesbrieven (ha!), een parfumflesje, foto’s van een vakantie, een felicitatiekaart voor het behalen van mijn Gymnasium diploma, een foto met mijn lievelingspony (en een prijs die ik had gewonnen), de overlijdenskaart van de vader van mijn moeder, een oude OV kaart met pasfoto, een kaart van de Trevifontein in Rome, die ik daar tijdens de Romereis met de vierde klas gekocht heb. Een OV kaart met een pasfoto van mijn broer, een briefje van hem, en een foto van mezelf waar ik zo elegant en lief opsta dat dat me echt goed doet.

_mg_1698

Wat ik ook heb bewaard, is dit tasje. Het is een tasje dat ik heb gekocht in een antiekwinkel (tijdens mijn gothic periode) en waar ik zelf een ketting aan heb gezet. Ik vind het zo aandoenlijk. Maar het geeft me ook een goed gevoel. Ik heb al mijn gothic kleding al weggegeven. Het waren zeker drie vuilniszakken vol met dure kleding, maar ik hoefde er niks voor te hebben. Ik wilde vooral een ander blij maken.

Maar deze tas is het enige dat ik bewaar. Ik had hem altijd bij me, en in de wijde omtrek was er niemand, die dezelfde tas had. Ik was er trots op. En dat voel ik ook weer, als ik er nu naar kijk.

_mg_1701-2

En als laatste heb ik een foto bewaard, waar mijn moeder op staat als jonge vrouw. Ik vind het zo mooi om te zien hoe ze was, toen ze jong was. Deze foto staat nu naast de foto van mijn opa op de vensterbank (die ik gebruik als altaartje).

Dat was het, de rest is allemaal weg. Ik heb zeker vijf vuilniszakken weggedaan. Het voelde goed. Loslaten. Een nieuw begin. En omdat het de volgende dag 31 december was, voelde het ook als een stap, het nieuwe jaar in.

Veel liefs!

Een stukje eraf; een stukje over de tweedehands bordjes die ik vond en mee naar huis nam.

_mg_1526

Vorige week liep ik, terwijl mijn hart een sprongetje maakte, vrolijk naar de kringloopwinkel hier om de hoek. Ik wilde gaan kijken naar servies. Kopjes en bordjes, om mooiere food-foto’s te kunnen maken, maar stiekem ook om mezelf cadeau te doen.

In winkels valt mijn oog altijd verlangend op de bordjes en de thee- en koffiekopjes, maar ik koop ze eigenlijk bijna nooit. Ik weet niet waarom. Ik ben denk ik niet gewend om dingen zomaar ‘voor de heb’ te kopen. En misschien wat streng voor mezelf. 😉

Toen ontstond bij mij het verlangen om een set mooie design kopjes te kopen. Ik ben nu op zoek en heb nog niet gevonden wat ik in mijn hoofd had. Maar zo naar de kringloop gaan en tegen mooie kopjes aan lopen, was zo’n feestje!

_mg_1532

Ik weet dat deze kopjes nu ook voor best wel veel geld in de winkel verkocht worden, en sinds Laura er iets over schreef op haar blog, is mijn oog er steeds weer op blijven vallen.

Ik vind ze zo mooi, zo lekker kneuterig; ze vragen echt om meegenomen worden in een boomhut of huisje in het bos, en dan lekker thee en koffie eruit drinken met een beetje amandelmelk. Dus ik denk dat ik dat maar ga doen, als ik volgende maand op vakantie ga, en met mijn vriendje een week in een huisje midden in het bos in Drenthe ga overnachten. 🙂

Oh, ik heb daar zo’n zin in. Ik ben als een kind zo blij dat ik weer bijna jarig ben, en dat ik die hele week lekker in de natuur mag zijn, en dat mijn vriendje zo lief was mee te willen en samen in het bos te zijn. Hij heeft ook een verjaardagsverrassing voor me, en plaagt me er al een maand mee. Ik word dan zo nieuwsgierig, en dat is natuurlijk gewoon grappig en lief, naast ook een beetje vervelend. 😉

_mg_1504-kopie_mg_1525_mg_1552_mg_1571

Deze bordjes nam ik mee, in een mandje, en later in een grote doos die daar gelukkig als een cadeautje voor mij bij de inpaktafel stond. Ik heb er kranten omheen gevouwen, en op zo’n ikea rolwagentje meegenomen; ik trok veel bekijks met mijn gevaarte op wieltjes (en ook wat blikken van wat-ben-jij-in-godsnaam-aan-het-doen), maar ik was zo blij, met al mijn vondsten. En het struinen in zo’n winkel geeft ook echt het gevoel alsof je aan het schatzoeken bent. Zo’n heel rustig en prettig gevoel.

En wat de bordjes ook zo vreselijk mooi maakt, zijn de merkjes die ik achterop ontdekte; ik heb ze ook gefotografeerd. Het voelde zo intiem, net alsof ik een foto van ze maakte, terwijl ze in hun onderbroekje stonden.

_mg_1495_mg_1511_mg_1530_mg_1553

Ik vind dat zo mooi; zo sierlijk en zorgvuldig.

Verder vond ik de kleine barstjes en scheurtjes ook zo geruststellend; ik lijk op jou, dacht ik, terwijl ik ernaar keek. Bij mij is er ook een stukje af, maar het maakt me mooier.

En ik denk, dat dat voor iedereen wel geldt.

 

Ik wens je een hele fijne dag!

Herfstige pompoensoep om van te smullen

De eerste keer dat ik deze pompoensoep maakte, was ik nog maar 16 jaar. Ik leerde van een vriendinnetje met een biologisch dynamische moeder hoeveel pompoen je moest gebruiken, en dat je er net zo veel water bij moest doen totdat het net onder staat.

Sindsdien heb ik deze soep elk jaar met veel plezier gemaakt. Het was zo fijn als de pompoenen weer in de winkel lagen, en ik wist dat ik in een handomdraai weer een hele pan heerlijke soep zou hebben.

In de loop der jaren ben ik steeds blijven experimenteren met de kruiden. Een goede pompoensoep bereik je pas als de kruiden goed zijn. Een pompoen heeft van zichzelf immers niet zo veel smaak.

En het leuke is; in deze soep gaan de verse gember en de rauwe knoflook er zo doorheen. Je pureert ze gewoon mee met de staafmixer (of de keukenmachine). Heerlijk, en super gezond.

Qua pompoen ga ik voor gemak; ik gebruik de pompoenen die in elke supermarkt te koop zijn. Dat is altijd dezelfde maat, ongeveer. Je kunt hem net in twee handen vasthouden.

pompoensoephoofdfoto

Benodigdheden

een grote (soep)pan
een groot scherp mes
een klein scherp mesje
een snijplank
een maatbeker
een staafmixer
een weegschaal
een soeplepel

Ingrediënten

1 middelgrote pompoen
1 kilo wortelen of winterpenen
2 teentjes knoflook
30 gr verse gember(wortel)
2,5 liter water
5 groentebouillonblokjes
het sap van een citroen
0,75 el gerookte paprikapoeder
0,75 el nootmuskaat
0,75 el komijnpoeder
1 el Zaanse grofgemalen (pitjes)mosterd
(optioneel: zout of zeezout)
een pakje (soja)room

Deze ingrediënten zijn goed voor een hele pan soep. Heerlijk voor een feestje, of anders om meerdere keren of met een groep van te eten. Restjes zijn makkelijk in te vriezen.

Bereiding

Als eerste was je de pompoen en de wortelen goed. Je gaat ze in hun geheel gebruiken, inclusief schil, dus het is fijn om zeker te weten dat alle pesticiden en vieze vingers van andere kopers er goed vanaf zijn.

Dan verwijder je het groene topje van de wortelen, en snijd je de wortelen in grove stukken van ongeveer 10 cm.

pompoensoepworteltjespan

De pompoen snijd je met een groot mes eerst in vieren. Je verwijdert het groene kroontje en de zaden, en snijdt dan het overgebleven vruchtvlees (inclusief schil) ook in grove stukken.

De pompoen en de wortel doe je samen in een grote (soep)pan.

pompoensoeppanppwttheedoek

Dan doe je het water erbij, en de vijf bouillonblokjes. Dit breng je aan de kook, en laat je ongeveer 30 minuten doorkoken.

Prik even met een vorkje in de stukken wortel en pompoen om te kijken of ze goed zacht geworden zijn. Anders nog even doorkoken.

Dan pak je de staafmixer en pureer je het tot een dikke soep. Dan even proeven: het hangt van de bouillonblokjes die je gebruikt hebt af, hoe zout de soep geworden is.

Ik gebruik het liefste biologische bouillonblokjes, waar minder zout in zit, en ook geen smaakversterkers. Meestal moet ik dan nog flink wat zout toevoegen voordat het op smaak is. Ongeveer een eetlepel.

Dan ga je de kruiden toevoegen:

Je snijdt een stukje gember af van ongeveer 30 gram, en doet dit in zijn geheel in de soep. Je gebruikt nu weer de staafmixer om dit er rauw doorheen te pureren. Dit geeft enorm veel smaak.

Hetzelfde doe je met de verse knoflookteentjes. Twee is genoeg.

En je roert er het sap van een citroen en een eetlepel pittige mosterd door.

Dan ga je de soep op smaak brengen met de kruiden.

Begin met een halve eetlepel per kruid, en proef of je nog wat smaak mist.
Mijn advies is om ongeveer driekwart eetlepel te gebruiken van alle kruiden.

Goed doorroeren, proeven, misschien nog wat zout en peper toevoegen, en klaar is je soep.

Serveer hem met een beetje (soja)room.

Eet smakelijk! 🙂

pompoensoepkommenklaar

 

Hallo lieve herfst, ik heb je gemist.

Ieder jaar als ik de herfst voor het eerst in de lucht voel, maakt mijn hart een sprongetje. Herfst is vol van dromen, van speculaas bakken, van kopjes thee, van opwaaiende jassen en sjaals, en van veel warme drankjes uitproberen, rondzingende blaadjes, van regen zou ik willen zeggen, maar ik hoop toch eigenlijk dat de zonnige dagen nog even blijven.

Ik heb in het bos al de eerste blaadjes, eikels en dennenappels op de zachte grasgrond zien liggen. Gisteren maakte ik een wandeling met een goede vriend, en hebben we een half uur op de warme bosgrond gezeten en genoten van het uitzicht, en van goede gesprekken.

IMG_1492

Ik begon zin te krijgen in een herfstpicknick, lekker in de zon, terwijl het licht mooi gefilterd wordt door naaldbomen en loofbomen die net nog hun blaadjes even vasthouden, voordat ze ze met een zucht weer loslaten. Zo wordt alles weer nieuw.

Ik ben ook jarig in de herfst. Op 28 oktober. Deze keer zijn we in de week van mijn verjaardag in een schattig klein huisje midden in het bos, geen andere mensen te vinden in de wijde omtrek. Het huisje moet warm gehouden worden door de hele dag en nacht hout te stoken. Romantisch vind ik dat.

Het leukste onderdeel van het huisje staat op een onverwachte plek; in de tuin, en dus midden in het bos, staat een badkuip die echt is aangesloten. Je begrijpt dat ik mezelf nu al op mijn verjaardag in een berg schuim zie liggen, met uitzicht op het herfstbos.

13164307_10207487157995629_7242010563943023796_n-2

(foto komt van de site http://www.natuurhuisje.nl en is gemaakt door de eigenaars)

Ik vind de herfst zo’n creatieve tijd ook. Ik steek meestal veel tijd in het maken van handgemaakte cadeautjes voor Kerst en Sinterklaas, en de herfst is voor mij het moment bij uitstek om mijn haaknaalden en breipennen weer op te pakken, en mij naaimachine weer tevoorschijn te halen.

Mocht je nou zin krijgen in het volgen van alle creatieve ideeën die ik verzamel; ik heb laatst in een opruimerige bui mijn Pinterest helemaal netjes en up to date gemaakt, dus als je zin hebt om daar ook te delen, voeg me dan even toe… Klik hier voor mijn profiel

Schermafbeelding 2016-09-01 om 13.28.11

Ik ben zo blij dat het september is, en dat we weer een koudere tijd in gaan. Dat ik weer wat nieuwe herfstkleren mag kopen van mezelf, en me kan hullen in wollen laagjes en zo mezelf bescherm tegen de wind.

Herfst, ik hou van jou.

 

En soms is er verdriet

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

En soms is er verdriet dat je in tweeën splijt. Van dat verdriet dat met een hamer op je borstkas slaat tot je open doet, en zijn hand pakt.

Vandaag is zo’n dag. Het is een verdriet dat zich moeilijk laat horen, en dat vooral aandringt om te huilen, maar net niet hard en plotseling genoeg om dat ook daadwerkelijk te doen. Het is een verdriet om te dragen, meer nog dan uit te schreeuwen.

Misschien moet ik het de komende dagen als een klein kindje op mijn schouders laten zitten. Laten kijken naar hoe het leven nu is, naar hoeveel liefde mij omringt.

Het is een verdriet van verlatenheid en verlies, en het rolt als een harde steen van mij af. Ik ben een berg, en ik heb een krater in mijn hart vandaag.

Toch staan mijn voeten stevig op de grond. Ik vraag me af, of de steen, nu ik er naar kijk, ook de vorm van een hart heeft. En of ik hem terug kan stoppen, of eeuwig kwijt ben.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ik denk dat eerste, maar het duurt een tijdje. Verdriet is van jou, verdriet is van mij, en daar doet niemand iets aan af. Ik denk dat tranen die je huilt net als een rivier in de zee, weer terugstromen. Het blijft altijd een deel van jou, maar kan minder troebel, en minder zwaar zijn.

De zon gaat niet op, als er een berg verdriet in de weg ligt. Zorg er daarom voor als een moeder voor een pasgeboren kind. Laat je verdriet niet weglachen, al is een kleine glimlach soms net iets dat verdriet een beetje zachter en draaglijker maakt.

Soms, denk ik wel eens dat mijn verdriet nooit meer ophoudt. En dat maakt dat ik benauwd word, en mijn tranen wegstop, en probeer een leuk leven te hebben. Proberen en streven, en leuk en gezellig, gaan niet zo goed samen, is mijn ervaring.

Het is handiger om te laten zijn. Laten bestaan. Lucht geven. Ruimte in je borstkas ademen, en jezelf gunnen om te voelen, hoe moeilijk ook.

Verlies, verliefdheid, of iets anders.

 

Wat ik altijd al eens wilde doen: in een smaragdgroene zee zwemmen

Afgelopen zomer was het zo ver: we gingen voor het eerst met het vliegtuig naar een tropisch eiland. Ik keek mijn ogen uit; overal waaiende palmbomen (en dan niet zo’n levensmoeie geïmporteerde palmboom, maar echt, in volle glorie, deinend in de wind…)

Het was een vakantie vol eerste keren: de eerste keer richting de evenaar, de eerste keer in de zomerzon zitten bij een tropisch zwembad, met als grootste zorg of ik al bruin geworden was, en voor het eerst paëlla eten met mosselen en garnalen zó uit de atlantische oceaan.

IMG_1312

Zorgeloos ben ik bijna nooit, ik heb meestal een onvermoeibare reeks van gedachten die me bezighouden, maar daar in de zon, vond ik een zorgeloos stukje hart, dat heel helder bonsde en dat me iets heeft teruggegeven dat ik al heel lang kwijt was; rust, helderheid, en een doordrongen zijn van kleuren die ik nog niet eerder had gezien, en smaken die ik nog niet eerder had geproefd.

Op één van de laatste dagen zijn we over een onverharde weg al hobbelend richting het zuiden gereden om de witte stranden te bezoeken. Toen ik oog in oog stond met de oceaan, voelde het alsof er iets gebeurde dat nu pas echt kon worden. Er ging een schokje door me heen. Van ongeloof, maar ook van geluk.

IMG_1342

In Nederland had ik al vaak vooruit gedroomd, naar de wuivende palmen en de heldergroene zee, maar nu was het echt en ik moest mezelf even knijpen. Misschien omdat ik nooit had gedacht dat dit zou gebeuren: ik met mijn volle lijf, volle hart, volle hoofd op een helderwit strand met mijn voeten in het smaragdgroene water.

Ik heb wel eens angst om door de zee verzwolgen te worden, maar hier werden we opgetild en zachtjes neergezet. Het water was doorzichtig tot de bodem. Je kon je eigen voeten zien, en het zachte zand, de rotsen, en we waren even buiten onszelf van vreugde. Dit gebeurde, echt, en we waren net kleine baby’tjes die voor het eerst in bad gingen; rozig, vrolijk en onbezorgd.

IMG_1346